Uit de oude doos: Lidewij Vreugdenhil-de Looper

Lidewij-Vreugdenhil-de Looper
Lidewij-Vreugdenhil-de Looper

Vroeger bewaarde ‘opoe’ haar foto’s altijd in een grote zwarte doos.

De dame op de foto in deze aflevering van ‘Uit de oude doos’ is de moeder van oma Marie, Lidewij de Looper. Lidewij wordt geboren op zondag 19 oktober 1877 om een uur ‘s-middags aan de Zuidvliet 43 te Maassluis  en is de oudste dochter van schoenmaker Dirk de Looper en Maria de Ligt. Een ouder broertje, Jan Arie, is in juni 1876 geboren maar is na drie maanden al komen te overlijden. Na Lidewij krijgen Dirk en Maria nog zeven kinderen die allemaal een ‘normale’ leeftijd zullen bereiken, toch wel bijzonder in een tijd waar de kindersterfte nog altijd vrij hoog is.
Op 23 januari 1902 trouwt Lidewij met Jacobus Vreugdenhil en samen krijgen ze zes kinderen waarvan oma Marie Vreugdenhil het tweede kind is.

lidewij_vreugdenhil-looper_002
Illustratie: het hoekhuis op de Marnixkade 1 waar Lidewij en Jacobus wonen en waar o.a. oma Marie Vreugdenhil ter wereld komt ; schilderij : Henk Bloem

Zoals bekend overlijdt Lidewij al jong, op 48-jarige leeftijd, op 25 april 1926; slechts een paar weken voor de bruiloft van dochter Marie.

Cas en Hugh Middlemis-Vreugdenhil vakantiegangers uit Australië

cas_en_hugh_vreugdenhil_003
Staand: Leni (secretaris), Jochem en voorzitter Gerrit. Zittend: Cas, Riet en Margriet

Op de zonnige woensdag van 14 augustus 2013 kregen we als bestuur bezoek van Cas en Hugh Middlemis-Vreugdenhil (D X n.3) uit Australië.

 Zij kwamen met de trein aan in Maassluis alwaar ze door ons werden opgehaald voor een bezoek aan het Westland. Cas en Hugh maakten deze zomer een Grand Tour van vier maanden door Europa en daarbij was ook een dag in het Westland gepland.

Cas is een geboren Australische, maar is erg geïnteresseerd in haar familiegeschiedenis en voelt zich nog steeds verbonden met haar Nederlandse wortels, o.a. die van de Vreugdenhillen. Haar grootvader, Arie Vreugdenhil (D IX h), is geboren in Naaldwijk. Tijdens de Vreugdenhillen bijeenkomst in ‘s‑Gravenzande in oktober 1985 werd het eerste officiële stamboomboek van de stichting uitgereikt aan deze Arie Vreugdenhil.

Omdat Cas en Hugh geen woord Nederlands spreken en omdat ons Engels gebrekkig is, besloten wij om met vereende krachten dit probleem op te lossen: voorzitter Gerrit met echtgenote Margriet en Leni (secretaris) stelden zich beschikbaar als ontvangstcomité. Op verzoek van Cas hadden wij een aantal plaatsen en personen voorgesteld, waaruit zij konden kiezen.

Oude Westlandse landkaarten
Allereerst bezochten wij Jochem en Riet Vreugdenhil (C XI ae), in Vreugdeschakel nr. 77 hebt u kunnen lezen over Jochem en zijn verzameling. Zijn uitgebreide collectie landkaarten van het Westland werd door Cas met grote interesse bestudeerd om zo te ontdekken, waar haar voorouders gewoond en geleefd hebben.

cas_en_hugh_vreugdenhil_001Na de  vriendelijke, uitgebreide ontvangst met koffie en koek werd de tour voortgezet naar het centrum van  ’s‑Gravenzande om aldaar de Dorpskerk te bezoeken. Zij konden zich hier een voorstelling maken van hoe haar familie daar in het verleden zondags de kerk bezocht.

Lunch
Inmiddels werd het tijd voor de lunch en daar werd Expo Unicum in Hoek van Holland voor uitgekozen. Je hebt daar een mooi uitzicht op de schepen die in de Nieuwe Waterweg voorbij varen. Maar Cas en Hugh hadden daar weinig oog voor, er viel namelijk veel te vertellen en te vragen over hun leven en over zaken uit het Westland.

cas_en_hugh_vreugdenhil_002Tuinbouwbedrijven
Na de lunch is er eerst nog het tomatenbedrijf van Jan Verkade bezocht, geen familie, maar buren van Gerrit Vreugdenhil. Dus dat pakten we even mee en zij vonden dat ook erg interessant. Als laatste bezochten wij het tuinbouwbedrijf van de fa. L.G. Vreugdenhil (C XI ad) aan de Monsterseweg in ’s‑Gravenzande. Leen vertelde over de geschiedenis van het bedrijf, hij teelt en verhandelt Amaryllis, maar ook diverse potplanten en dit alles op grote schaal.

Zijn bedrijf bestaat inmiddels 75 jaar. Zijn vader, Jochem Vreugdenhil is het bedrijf gestart en Leen heeft het voortgezet en werkt nu samen in de firma met zijn zoons Jochem en Wouter. Niet alleen aan de Monsterseweg heeft de firma een bedrijf, maar ook in Brazilië, en uit Zuid Afrika en Zambia haalt hij zijn plantmateriaal. Een heel modern bedrijf met vele medewerkers.

Tot slot wilde Cas nog graag even in Naaldwijk kijken op het stukje grond waar in het verleden ook Vreugdenhillen woonden en werkten. Nu is daar allemaal woningbouw, maar we vonden toch nog een leuk plekje met veel groen en water met een bruggetje in de Hazelaar en Linde.  Enthousiast werden ook hier nog enkele foto’s gemaakt.

In Maassluis West hebben we ze weer bij het NS-station gebracht, vandaar reisden ze naar Amsterdam waar ze hun hotel hadden. Naar hun reacties te oordelen hebben Cas en Hugh deze dag  zeer interessant gevonden. Ook voor ons was het als bestuur erg leuk om zulke enthousiaste, verre familieleden op bezoek te hebben.

Margriet Vreugdenhil (C XI ac)

Ria Vreugdenhil “Over de naam Vreugdenhil”

happy-hill_001In de jaren 1990/1991 en ook nog wel later is regelmatig in de Vreugdeschakel over de naam Vreugdenhil geschreven en de variaties op en verbasteringen van deze mooie naam. Voorbij kwamen bijvoorbeeld: Vreugde(n)heuvel, Vreugdevuur, Happyhill, Colline de la joie, enz.

Ria Vreugdenhil (K XI u.80) uit Oostvoorne schrijft in verband hiermee: “Ik werk als maatschappelijk werker bij Bureau Jeugdzorg. De aller leukste uitvoering van onze naam (ooit genoemd door een cliënt), wil ik u niet onthouden: ’ Vreugdehulp’”.

En verder: Ik werk vanaf `74 in Rotterdam, nog altijd krijg ik vragen over ‘de directrice van een kinderhuis, een docent van een school voor voortgezet onderwijs, de delicatessenwinkel in de Karel Doormanstraat’, enz.!

Enthousiast roep ik dan “dat alle Vreugies familie zijn …”

Dochter Fleur voor Martijn de webmaster van onze familiestichting

Fleur Vreugdenhil
Fleur Vreugdenhil

Fleur is de dochter van Martijn Vreugdenhil en Linda van de Kuit en geboren op 24 februari 2013. Martijn is de webmaster van onze familiestichting. Ook op deze plaats alsnog een hartelijke felicitatie voor Martijn en Linda! Het bestuur wenst jullie heel veel geluk met deze bloem aan onze stamboom!

10.000 namen in de digitale Stamboom van Vreugdenhillen

10.000 namen_001Bij het uitbrengen van het boek ‘HET WESTLANDSE GESLACHT VREUGDENHIL Bijkans vier eeuwen genealogie’ wisten we dat het boek bij het uitbrengen al niet meer up-to-date was. Vanaf 1985 proberen wij zo goed moge-lijk bij te blijven met burgerlijke-stand-mutaties sindsdien. Door de bijzondere inzet van Tom Vreugdenhil (O X z) is er naast het prachtige oranje boek een digitale versie van de stamboom opgezet. Het oranje boek bevatte ongeveer 8.800 namen. Op moment van schrijven hebben we 9.983 namen in de digitale stamboom (gewoon raadpleegbaar via de website: toegang als ‘familielid’ is eenvoudig met de gebruikersnaam en gebruik van het bekende wachtwoord als login , en een wereld gaat voor u open).

De afgelopen drie maanden kon ik circa 100 namen toevoegen, dus op het mo-ment dat u dit leest zullen we de magische grens van 10.000 wel overschreden zijn.

Veelvuldig hebben we u laten weten dat wij nog veel namen missen van nakomelingen van Vreugdenhillen die eind 1800 en begin 1900 geëmigreerd zijn. Mijn pogingen om via Facebook in contact te komen met de ‘buitenlandse’ Vreugdenhillen leveren tot op heden nog niet echt veel op. We houden ons aanbevolen wie nog een goed idee heeft om die gaten op te vullen. Naar mijn mening ontbreken voor wat betreft de ‘Nederlandse’ naamgenoten ook nog de nodige gegevens.

Wilt u zo vriendelijk zijn om uw burgerlijke-stand-gegevens en die van uw vader en moeder alsmede uw kinderen te verifiëren en waar nodig te verbeteren c.q aan te vullen.

Voor alle duidelijkheid, de kinderen van vrouwelijke Vreugdenhillen nemen we niet mee in de stamboom, tenzij die kinderen de achternaam Vreugdenhil hebben meegekregen.

Bij deze onze hartelijke dank voor de door u te nemen moeite. Uw reactie zien wij dan ook met belangstelling tegemoet.

Aat Vreugdenhil

Maarten Vreugdenhil in memoriam

Maarten Vreugdenhil (K XI j).
Maarten Vreugdenhil (K XI j).

Maarten Vreugdenhil een bevlogen mensenmens.

Op zondag 5 juni jl. is op 80-jarige leeftijd overleden Maarten Vreugdenhil (K XI j). Maarten is de grondlegger geweest van onze familiestichting. Door de oprichting ervan in 1983 is Koos Verhulst in staat gesteld om de stamboom van de familie Vreugdenhil binnen korte tijd in kaart te brengen. Hierbij heeft Koos van een aantal personen hulp gehad. Naast ondergetekende heeft Maarten door alle telefoonboeken van Nederland na te pluizen vele Vreugdenhillen aangeschreven om burgerlijkestandgegevens in te zamelen. De zo verkregen adressen vormden iets later de eerste aanzet tot ons huidige bestand van circa 1.200 adressen. Maarten heeft ook eigenhandig de eerste acht exemplaren van ons lijfblad, de Vreugdeschakel, getikt. De naam Vreugdeschakel is voortgekomen uit het brein van zijn vrouw Jannie Cats. In maart 1988, vijf jaar na de oprichtingsvergadering, is Maarten uit het bestuur van de familiestichting Vreugdenhil gestapt.

Maarten is als enig kind (ook Koos Verhulst was enig kind) geboren op 7 januari 1931 te Maasland. Reeds op jonge leeftijd heeft hij de aanzet gegeven voor de oprichting van korfbalvereniging ODO te Maasland. Dit heeft hij voor andere plaatsen nog zo’n 15 maal herhaald.

Na onder andere 18 jaar lang directeur te zijn geweest van de Stichting Gezinsverzorging en Bejaardenhulp is hij op 60-jarige leeftijd met VUT gegaan. Om-streeks 1993 heeft hij de Stichting Steun Christelijke Sociale Arbeid Tsjechië (Nadeje) opgericht. Hier heeft hij 7 jaar zijn ziel en zaligheid ingestopt.

Zijn bevlogenheid is iets wat hem ken-schetst. Hij was altijd druk en hij bleef maar praten. Je had soms nauwelijks tijd en gelegenheid om wat terug te zeggen. Hij schreef graag. Soms deed hij dat met harde bewoordingen, maar altijd met goede bedoelingen. Eind februari belde hij mij nog op omdat hij niet wist waar en hoe hij dominee Tim Vreugdenhil het snelst kon bereiken. Van een computer moest hij niets hebben. Na een uurtje googlen en combineren kon ik hem de juiste gegevens aanleveren. Hij zou dominee Tim bellen en een artikel voor de Vreugdeschakel aanleveren. Dat is er denk ik niet meer van gekomen. Verheugd ben ik dat ik Maarten zo’n 30 jaar geleden voor het eerst gesproken en ontmoet heb. Om daarna in het spoor van zijn gedrevenheid voort te zetten hetgeen hij gestart is met de familiestichting Vreugdenhil.

De Lier, 11 juni 2011, Aat Vreugdenhil

Aat Vreugdenhil 25 jaar bestuurslid

aat_vreugdenhil_001.png
Aat Vreugdenhil (C Xy.2) en Wilma en kinderen Sanne en Jorik .

Sinds april 1984 is Aat Vreugdenhil (C Xy.2) lid van het bestuur van de Familiestichting Vreugdenhil.

Vanaf 1980 heeft Aat Koos Verhulst bijgestaan in het zo compleet mogelijk maken van de stamboom met als resultaat het boek ‘Het Westlands geslacht Vreugdenhil, bijkans vier eeuwen genealogie’ dat in 1985 is uitgebracht. Daarna is Aat tot op de dag van vandaag bezig de stamboom actueel te houden. Verder heeft Aat ook de financiële zaken van de familiestichting onder zijn beheer en heeft hij jarenlang het secretariaat van de stichting gevoerd. Je kunt wel zeggen dat Aat ‘de specialist’ is geworden wat betreft onze familie. Een grote wens van hem is om de ontbrekende familieleden op te sporen die eind 1800/begin 1900 naar Amerika of Canada vertrokken zijn en die gaten in onze stamboom te dichten. In de Vreugdeschakel doet hij regelmatig verslag van deze ontwikkelingen. In de jaren dat hij in het bestuur zit, oefent hij naast zijn drukke baan als registeraccountant bij BDO ook nog hobby’s uit. Aat is zeer sportief. Hij heeft de Elfstedentocht van 1986 en 1997 gereden,  rijdt regelmatig lange wielrentochten door het hele land, zoals de Ride for the Roses en staat ’s winters graag op de lange latten. Ook heeft Aat inmiddels een fijn gezin met zijn vrouw Wilma en kinderen Sanne en Jorik .

Het bestuur van de familiestichting wil Aat heel hartelijk bedanken voor zijn inzet voor de familiestichting. Wij hopen nog lang – minstens 25 jaar – met hem te mogen samenwerken.

Even voorstellen: Leni Haaring-Vreugdenhil

leni_haaring-vreugdenhil_001

Sinds augustus 2005 neemt Leni Haaring-Vreugdenhil (N IX k.9) deel aan het bestuur van de familiestichting. We hebben dit heuglijke feit al eerder in een kort bericht in de Vreugdeschakel aan u meegedeeld, maar intussen is het hoog tijd dat Leni netjes aan u wordt voorgesteld.

Leni
Leni (Leentje) is de jongste dochter van Cornelis Vreugdenhil (N IX k) en Jobje Cornelia Lena van Dijk. Vader Cornelis bezat een winkel in kleine textielwaren, zoals stoffen en knopen. Het gezin woonde in een buitenwijk van Maassluis met de winkel aan huis. Moeder was altijd thuis mochten er klanten komen. Vader ging zelf langs klanten om bestellingen af te geven. Leni is opgegroeid als jongste telg met zes broers en een zus. Ze zegt daarover dat ze het altijd heel leuk gevonden heeft om met haar grote broers op te groeien en heeft met ieder een goede band, hoe verschillend ze ook zijn.

Trouwplannen
Na de MULO heeft Leni een aantal jaren thuis geholpen in het huishouden totdat ze op 18-jarige leeftijd met de verpleegstersopleiding kon beginnen. Alle broers woonden nog thuis en moeder kon haar hulp goed gebruiken. Leni is haar B-opleiding begonnen in Heemstede bij epilepsiepatiënten. Tot ze Kees Haaring uit de Maasdijk ontmoette en ze trouwplannen kreeg. Ze is gestopt met de opleiding, heeft tot het trouwen op een kantoor in Rotterdam gewerkt en moest toen volgens de wet stoppen met werken. Leni vertelt dat ze het heel jammer heeft gevonden dat ze niet mocht doorwerken en heeft zich sindsdien voorgenomen weer aan het werk te gaan als de kinderen groot genoeg waren. Ze heeft dit later goedgemaakt door nog dertien jaar te werken voor de studieclubs in de tuinbouw in Honselersdijk.

Leuke jeugd
Met Kees heeft Leni drie dochters en een zoon gekregen. Kees had een tuinbouwbedrijf met koude teelten, zoals tomaten, sla, bloemkool en zelfs nog een paar kassen druiven. Ruim dertig jaar hebben ze het bedrijf aan de Maasdijk gehad. De kinderen hadden altijd ruimte genoeg om veel buiten te spelen, konijnen te houden en te vissen in de slootjes rondom. Leni geeft aan dat ze volgens haar niet veel bijzonders deden, maar de kinderen hebben het regelmatig nog over hun leuke jeugd. Nadat de tuin verkocht werd, zijn Leni en Kees in een rijtjeshuis in het dorp Maasdijk gaan wonen. Nu komen daar regelmatig een of meer van de negen kleinkinderen bij opa en oma op bezoek waar Leni ook erg van geniet.

Altijd zingen
Leni heeft haar leven lang gezongen. Nu zingt ze al zo’n dertig jaar in koorverband, maar daarvoor hoorde je Leni altijd aankomen, omdat ze aan het zingen was. Zingen is haar passie. Graag zingt ze de moeilijkere stukken. Daar heeft ze ook zangles voor genomen. Een aantal jaren zong ze in het kamerkoor van Deo Sacrum uit Poeldijk. Degenen die deelgenomen hebben aan de reünie van 2000, hebben haar ook in dit koor dat toen kwam optreden, kunnen bewonderen. Nu zingt Leni al enkele jaren bij de Christelijke Oratoriumvereniging De Lofstem in De Lier. Dit is een niet-kerkelijk gebonden gemengd zangkoor dat voornamelijk oratoria, maar ook cantates en missen uitvoert.

Ondersteunen familiestichting
Leni is in het bestuur begonnen – en doet dat nog steeds – met het zoeken van Vreugdenhillen die verhuisd zijn en geen adreswijziging hebben doorgegeven aan de stichting. Dat kan soms een hele zoektocht zijn. Meestal geeft de zoektocht een goed resultaat, maar helaas zijn er ook al diverse minder positief afgesloten. Leni roept u hierbij nog eens op om adreswijzigingen, overlijdensberichten, geboortes e.d. ook via post of per e-mail door te geven aan de familiestichting om de stamboom zo actueel mogelijk te houden. Vanwege haar interesse in administratieve en secretariële werkzaamheden is Leni nu ook benoemd tot secretaresse van het bestuur. Ze bereidt de bestuurs-vergaderingen voor door het opstellen van een agenda en verzorgt de verslag-legging. Ook behandelt Leni de e-mailberichten die via de website of rechtstreeks op info@vreugdenhil-online.com binnenkomen. Leni vindt het leuk om het bestuurswerk voor de familiestichting te doen, ook omdat het nuttig werk is de stamboom van de familienaam bij te houden. Ze hoopt het daarom ook nog lang te mogen doen.

Dirk Vreugdenhil “De jeugd heeft de toekomst”

Dirk Vreugdenhil
Dirk Vreugdenhil

Oudedagsvoorziening
Ik wil me in tegenstelling tot andere jaren dit keer kort richten op het onderwerp pensioen. U zult zich afvragen hoe ik daarop kom. Dat heeft enerzijds te maken met mijn werk bij een grote werkgeversvereniging. Daar ben ik zeer nauw betrokken van de totstandkoming van CAO’s. En u zult ongetwijfeld in de kranten hebben gelezen dat er vorig jaar wederom een centraal akkoord is gesloten tussen die drie partijen. De regering voorziet een afnemende solidariteit tussen de oudere en jongere generatie voor het gezamenlijk opbrengen van de premies voor de pensioenregelingen. De regelingen moeten een meer individueel karakter gaan krijgen, dus in de vorm van spaarpotten in plaats van collectieve toezeggingen.

 Generaties
U zult zich nog steeds afvragen waarom dit onderwerp door mij naar voren wordt gebracht. Het woord generatieconflict is bij die pensioendiscussie al vele malen gevallen. En dan komt de relatie met onze Familiestichting Vreugdenhil in beeld. Ook wij houden ons bezig met generaties, maar juist vanuit het oogpunt van continuïteit van familierelaties en solidariteit van de ene op de andere generatie. Echter wat wij als bestuur zien, is dat de “nieuwe generatie” zich pas op latere leeftijd gaat interesseren voor de activiteiten van de familiestichting. Dat is vaak heel begrijpelijk vanuit de omstandigheid dat als gevolg van gezinsvorming/-uitbreiding het besef gaat ontstaan van de betekenis van het woord generatie en van daaruit de interesse kan groeien over de oorsprong en wortels.

Jeugd
Het bestuur vindt het des te belangrijker vanuit de sociale optiek de solidariteit tussen de generaties des te sterker te benadrukken en acht het dus noodzakelijk dat ook binnen onze stichting de jeugd meer voor zichzelf opkomt.  Een balans in generaties. Daarom wil ik u hiermee de vraag voorleggen of u ideeën heeft om die jongere generatie meer te betrekken bij de activiteiten van onze stichting. Het zou zo leuk zijn om bij de inbreng bij de Vreugdeschakel, vergaren van informatie voor onze website of bij de organisatie van activiteiten het gezicht en geluid van de jongere generatie terug te zien. Wij houden ons warm aanbevolen voor suggesties om die betrokkenheid te bevorderen. Wanneer partijen elkaar kunnen vinden in een Centraal Akkoord zouden wij met zijn allen toch zeker in staat moeten zijn om de jeugd te interesseren voor onze afkomst.

Dirk Vreugdenhil,
Voorzitter

De oprichting van onze Familie-Stichting

Geschiedenis
Zo’n kleine 10 jaar geleden viel het mij op, hoe gezellig het kon zijn na afloop van een begrafenis of crematie van een familielid. Je ontmoette er o.a. neven en nichten die je in geen jaren had gezien of gesproken. Een soort familiereünie in het klein dus. Met enkele van mijn ruim 50 nichten en neven (de “aangetrouwde” niet meegeteld) praatte ik hierover wel eens. Toen rees de gedachte eens een heuse reünie te organiseren, zonder dat er een droeve gebeurtenis was. Zo gezegd, zo gedaan!

 Eerste familiereünie
(Nou ja….”zo gedaan” was het natuurlijk qua voorbereidingen niet, gelet op de grote aantallen). Op zaterdag 30 augustus 1975 hadden wij in “t Trefpunt” te Maasland onze eerste familiereünie. Er waren meer dan 1OO aanwezigen: al die bovengenoemde neven en nichten – met partner – én onze ooms en tantes. Op 23 augustus 1980 hadden we, op dezelfde plaats, onze 2e reünie en intussen zien we uit naar de 3e, die we gepland hebben in augustus 1985.

Stukje stamboom
Dank zij de vriendelijke en spontane medewerking van (dominee) Dirk Vreugdenhil te Velp – ik had hem kort tevoren leren kennen, we bleken ergens in de 10e graad familie – kon ik op de eerste reünie een stukje “, stamboom” van de Vreugdenhillen laten zien. Anderen kwamen toen en in 1980 weet met oude familiefoto’s, krantenknipsels enz. Boeiend vond ik de bijdrage van Jan Vreugdenhil uit Vlaardingen (zijn beide ouders heetten Vreugdenhil !), die een beschrijving had over het ontstaan/de betekenis van de Familienaam. Van Koos Verhulst heb ik inmiddels begrepen dat dit één van de vele (fraaie of ontroerende) verhalen is, maar dat wisten we in 1975 dus nog niet. Hetzelfde geldt voor de informatie die mijn Vlaardingse neef toen had over het (familie-) wapen en de (dito-)ring van de Vreugdenhillen.

Familiewapen
Omdat ik graag wilde weten in hoeverre het stukje stamboom, waarover ik inmiddels beschikte, juist was – en niet minder : het wapen en de ring ! – legde ik de in mijn bezit – gekomen gegevens schriftelijk voor aan het Centraal Bureau voor de Genealogie. Toen ik na zeer geruime tijd (men kampte daar met een verhuizing) de ,schriftelijke reactie kreeg was die, in mijn eigen worden samengevat : familie-ring en -wapen zijn onbekend en in ieder geval ook niet officieel erkend.

Koos Verhulst
Dat mijn correspondentie ordelijk werd opgeborgen bij het Centraal Bureau, ongetwijfeld in het dossier “Vreugdenhil”, kwam ik indirect aan de weet toen ene Koos Verhulst mij er over belde in het voorjaar 1982. Hij vertelde bezig te zijn met stamboomonderzoek en deed een dringend beroep op mij hem bij de gigantische ‘ hoeveelheid welk te helpen. Zeker een half jaar lukte het mij Koos aan het lijntje te houden (ik beschikte over te weinig vrije tijd), maar toen ben ik toch voor Koos’ aandrang bezweken en – incidenteel – mee gaan werken. Naar ik later vernam deed / doet Aat Vreugdenhil uit De Lier hetzelfde. Voor Koos een onmisbare steun.

Monnikenwerk
In mijn spaarzame contacten met Koos Verhulst (ik kende hem nog alleen maar via de telefoon en uit een enkel briefje) kwam ik steeds meer tot de gedachte : “Wat nu allemaal verzameld en – keurig – geordend wordt is zó waardevol, dat we dat voor de toekomst moeten behouden”. Tegelijkertijd realiseerde ik mij, dat Koos Verhulst bij zijn monnikenwerk moreel (en vanwege zijn zeer hoge kosten: ook Financieel) gesteund zou moeten worden. Voor het één zowel als het ander is in Nederland een stichting een passend middel. Na bij Koos enige aarzelingen te hebben overwonnen ging ik op zoek naar Vreugdenhillen, die mede oprichter en bestuurslid wilden zijn/worden.

Honderden Vreugdenhillen
Als geboren en getogen Westlander ken ik (buiten mijn grote familie) tientallen – misschien wel honderden – Vreugdenhillen, maar ja, ik woon sedert 10 jaar in Dieren en dat is wel ruim 150 kilometer! Ik zocht dus een praktische oplossing en hernieuwde mijn contact met mr. Jan Vreugdenhil te Velp (12 km. van Dieren). Jan zegde toe ir. Daan Vreugdenhil te Velp te benaderen en bemachtigde bovendien een voorbeeld van een notariële oprichtingsakte van een Familiestichting.

De oprichting
Op 11 maart 1983 bespraken we ten huize van Daan in Velp de mogelijkheid de familiestichting Vreugdenhil op te richten, ontwierpen aan de hand van het genoemde voorbeeld de statuten,verklaarden ons alle vier ( Jan,Daan,Koos en ik ) bereid zitting te nemen in het (voorlopig) bestuur en gaven Jan mandaat om bij de notaris Heuff in Arnhem onze oprichtingsakte te (doen) passeren. Op 15 april 1983 gebeurde dat.

De familiestichting Vreugdenhil was formeel een feit!

Maarten Vreugdenhil