Lars Vreugdenhil “Dit is een storm in een glas water”

lars_vreugdenhil_002
Lars Vreugdenhil. Foto Ella Tilgenkamp

Honderden deelnemers beulden in april nog op het Maniacs-traject met blubber en bergen zand. Zo’n 40 hindernissen waren er, soms wel zes meter hoog. Deelnemers moesten over zeecontainers klimmen, tijgerden onder prikkeldraad, stonden meerdere keren tot aan hun middel in het water en zaten binnen de kortste keren helemaal onder de modder.

Vreugdenhil heeft er nu ook een trainingscentrum, de volgende ’obstacle run’– de zogeheten Dirty Dancing Edition – staat gepland voor 12 september. De in Baambrugge geboren veertiger, die in 2011 landelijk bekend werd als finalist van tv-programma The Bachelor, zou niet weten waarom er nu een streep door zijn run zou moeten. Er lopen al jaren mensen door dit gebied, dus ’kan die grond niet gevaarlijk zijn’.

Bovendien heeft hij ’overal toestemming voor’ van Groengebied Amstelland, waarin ook provincie Noord-Holland en gemeente Amsterdam zijn vertegenwoordigd. Vorig jaar gebruikte Vreugdenhil een speciaal aangelegd traject bij de Gaasperplas bij Amsterdam.

In het traject van de Ouderkerkerplas zit een oude vuilstort. In genoemde publicatie wordt verwezen naar twee uit 2008 daterende provinciale rapporten over de afvalberg, waarin staat dat in de grond kankerverwekkende chemische producten zijn aangetroffen. Deskundigen in bodemverontreiniging die er opnieuw naar keken, onderstrepen dat sporten op de berg en eromheen niet zonder risico is. Er zou niet goed zijn gesaneerd en deelnemers konden daarom in aanraking komen met giftig afval.

De organisator voelt zich in een kwaad daglicht gesteld ’door maar enkele omwonenden’ die zijn gaan bellen. In de twee rapporten zou staan dat tussen 1946 en 1982 onder meer huisvuil en bouw-, sloop- en bedrijfsafval is gestort. Asbest was een veelgebruikt bouwmateriaal, suggereert een deskundige.

Vreugdenhil zucht. ,,Een recent rapport is voor het gemak weggeschoven, er is flora- en fauna-onderzoek gedaan, de gemeente Oude Amstel heeft een maand geleden nog bodemonderzoek gedaan, ik heb van sporters geen bericht gehad over ziekte of andere klachten. Er zijn gevaarlijke stoffen, er is niets ernstigs voor de mensen. Tja, wat kan ik doen? Het is een storm in een glas water. Nou ja, veel plezier ermee.’’

Ds. Vreugdenhil (GKV) wordt pionier bij PKN

Ds. Tim Vreugdenhil
Ds. Tim Vreugdenhil

Ds. T. Vreugdenhil (N XI f.1), vrijgemaakt gereformeerd predikant te Amstelveen, wordt na de zomer pionier in Amsterdam. Daarvoor maakt hij de overstap naar de Protestantse Kerk in Nederland (PKN).

Ds. Vreugdenhil kiest niet voor de PKN uit onvrede met de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt (GKV). Hij heeft vastgesteld dat zijn idealen de meeste kans van slagen hebben als hij kiest voor de Protestantse Kerk van Amsterdam. „Die kerk is in de stad op veel meer lagen aanwezig en heeft een veel groter netwerk dan mijn eigen kerkverband.”

Ds. Vreugdenhil neemt op 31 mei 2015 afscheid van de vrijgemaakt gereformeerde kerk te Amstelveen.

Lars Vreugdenhil biedt bootkampers een nieuw paradijs

lars_vreugdenhil_001
Lars Vreugdenhil; foto:Femmy Weijs

Het eerste Obstacle Course Training Centre (OCTC) in Nederland is binnenkort een feit. Op 24 april opent de bootcamp met allerlei hindernissen vlakbij Amsterdam. Bedenker Lars Vreugdenhil wil sportievelingen zeven dagen per week een heerlijke plek in de buitenlucht bieden waar ze naar hartenlust kunnen bootcampen. ,,Ik hoor van mensen om mij heen dat ze hier echt behoefte aan hebben.”

CENTRAAL
Het toekomstige OCTC ligt aan de Middenweg in Ouderkerk aan de Amstel. Op dit moment wordt er hard gewerkt om het weiland te veranderen in een plek waar sportievelingen zich kunnen afpeigeren. Het is wel even zoeken, maar als het terrein straks helemaal bruikklaar gemaakt is, moet het gemakkelijk te herkennen zijn, zegt Vreugendhil. ,,Het is een prachtige plek, die lekker centraal ligt. En er is veel ruimte in de buurt om je auto te parkeren.” Op het terrein kunnen sporters hardlopen en fitness combineren. ,,Twee sporten die erg populair zijn op dit moment.”

UITJE
Vreugdenhil is event-organisator en organiseert al een paar keer per jaar een zogenaamde ‘mud run’ waarbij mensen zich kunnen uitsloven. Voor het bootcamp-terrein ontvangt hij aanvragen vanuit het hele land. ,,Ik ben al in gesprek met verschillende sportclubs die met hun leden naar ons toe willen komen.” Een reden om niet te gaan sporten zal het OCTC je helaas niet bieden, want het hele jaar door kun je er voor 20 euro per maand je spieren strekken. ,,Mensen moeten zich een paar uur kunnen vermaken bij ons. Het moet echt een uitje worden dat je af en toe maakt.”

JONG & OUD
Vreugdenhil, bekend uit het programma ‘The Bachelor’, heeft het hele trainingscentrum zelf ontworpen. Hij is enkele maanden bezig geweest met de voorbereidingen. Het moet een plek worden waar jong en oud mee uit de voeten kan. Maar waarom niet naar het park om de hoek? ,,Als je op voetbal of hockey zit, train je iedere week voor een wedstrijd. Je werkt ergens naartoe. Bij het OCTC willen we ook ruimte creëren voor wedstrijden, zodat je ook als ‘bootcamper’ ergens naartoe kunt werken.”

SPORTWALHALLA
Vreugdenhil hoopt dat hij zichzelf straks ook wat vaker van zijn sportieve kant gaat laten zien. ,,Iedereen denkt wel dat ik heel veel sport, maar eigenlijk is dat helemaal niet zo. Het schiet er de laatste tijd een beetje bij in.” Hij is dan ook van plan om zelf, naast enkele full-timers, regelmatig aanwezig te zijn bij zijn sportwalhalla aan de Middenweg.

Wessel Vreugdenhil “Architectuur of Stapelen van stenen”

wessel_vreugdenhil_001
Wessel en Justa Vreugdenhil met de kinderen Bodil (11) en Floris (8).

Dit verhaal gaat over gaat over Wessel Vreugdenhil die architect is.

Thuis in Barendrecht had ik een prettig en inspirerend gesprek met Wessel Vreugdenhil (N XI g.2).  Hij is de zoon van Arie Vreugdenhil, een volle neef van mijn vaders kant. Arie  was getrouwd met Irene  Beekman. Arie en Irene hebben drie kinderen gekregen: Wessel, Caroline en Annemarie. Wessel  is getrouwd met Justa en heeft twee kinderen, Bodil (11) en Floris (8).

Nu kennen familieleden en kennissen hem als Wessel, maar als hij op bezoek gaat bij gaat bij een officiële instantie die dan zijn paspoort voor zich heeft, kan worden gevraagd of de heer Dirk (zijn eerste voornaam) Vreugdenhil zich bij het loket wil melden. Al naar gelang het hem uitkomt, kijkt hij wat wazig om zich heen, óf hij meldt zich.

Wat meteen opvalt is dat de kinderen van Arie en Irene meer dan één doopnaam hebben gekregen. De voornamen van Wessel luiden: Dirk Jan Wessel. Dat was niet zozeer de gewoonte bij de kinderen van mijn directe neven en nichten. Drie voornamen klinkt  interessant, maar het kan ook tot allerlei misverstanden leiden.

Studie in Delft
Wessel is muzikaal. Hij speelt saxofoon, jazz en rockmuziek en hij heeft jaren in een rockband gespeeld. Wessel was op school ook goed in wiskunde en hij twijfelde na de middelbare school dan ook tussen saxofoon spelen en studeren op het conservatorium, én bedrijfskundige economie. Pas na twee jaar studie economie, een jaar uitzendwerk en een jaar dienstplicht vond hij zijn roeping. Hij wilde architect worden. Hij begon zijn studie aan de faculteit Bouwkunde van de TU Delft in 1993. Tijdens de studie in Delft is hij vanaf 1996 voor een periode van zes jaar bij Neutelings Riedijk Architecten in Rotterdam werkzaam geweest. Hij heeft  meegewerkt aan onder andere de volgende projecten:

– het Instituut voor Beeld en Geluid in het mediapark te Hilversum;

– het Scheepvaart en Transport College aan de Maas te Rotterdam;

– en het Museum aan de Stroom te Antwerpen.

wessel_vreugdenhil_002
Instituut voor Beeld en Geluid

Het interieur van Beeld en Geluid in Hilversum is bijzonder spectaculair.

Aan een ondergrondse kloof liggen de archieven, een landschap op de begane grond en dwars daarboven een grote vide. De oplettende kijker zou er zomaar de hel, aarde en hemel in kunnen zien. Deze markante gebouwen hebben een belangrijke bijdrage geleverd aan het succes van de Nederlandse architectuur in het buitenland.

Afstudeerproject
In 2005 heeft Wessel zijn afstudeerproject in Delft gepresenteerd onder leiding van een Engelse professor, Tony Fretton. Door het onderwijs van Tony Fretton is de interesse voor 5000 jaar bouwhistorie gewekt en de bestudering van architectuurgeschiedenis is een onuitputtelijke bron van inspiratie geworden. Wessel gebruikt vaak klassieke voorbeelden, bijvoorbeeld het Pantheon, de villa`s van Palladio in Italië of het kasteel van Versailles bij Parijs als referentie. Het is ongelofelijk hoe deze oude principes, toegepast in de moderne architectuur tot verassende, simpele en sterke concepten kunnen leiden. De ontwerpen van Wessel zijn hedendaags terwijl zij tegelijkertijd een klassieke, tijdloze grandeur uitstralen.

Hoogtepunten
Na zijn studie in Delft en werkervaring in Rotterdam heeft Wessel van 2006 tot 2009 gewerkt voor de Architecten Cie. in Amsterdam. Bij dit grote bureau, dat onder leiding staat van onder andere Pi de Bruin  (bekend van het Tweede Kamergebouw) en de huidige Rijksbouwmeester Frits van Dongen, is Wessel als architect inhoudelijk sterker en praktischer geworden. Hij heeft met succes meegewerkt en leiding gegeven aan een groot aantal projecten. Enkele hoogtepunten uit deze periode zijn het winnen van de prijsvraag voor een uitbreiding van het presidentiële paleis van de minister-president van Roemenië in Boekarest en het realiseren van een vijfsterrenresort-hotel in Dubrovnik.

Stapelen van stenen
Wessel is echter een architect die op zoek is naar de essentie van het gebouw. In zijn ontwerpen kwam meer aandacht voor de beleving van het gebouw, met aandacht voor visuele effecten en materialen en de introductie van romantische elementen. Het creëren van een gebouw verheven tot een vorm van kunst, zou je kunnen zeggen. Aan de andere kant beschouwt Wessel architectuur weer heel gewoon als het stapelen van stenen. En die gedachte weerhoudt hem ervan om hypes te volgen en zorgt ervoor dat zijn ego niet met hem op de loop gaat. Wessel blijft bij zichzelf om van daaruit het wezen van een gebouw te vinden, en dit heeft alles te maken met het geluk van de gebruiker, met de spanning en de beleving van het gebouw en de met de hierboven beschreven herintroductie van klassieke elementen.

wessel_vreugdenhil_006
Instituut voor Beeld en Geluid

Inschrijvingen, prijsvragen en prijzen
Wessel is een productieve architect. Hij neemt ook regelmatig deel aan inschrijvingen en prijsvragen. En ook al wint hij de eerste prijs, het is daarbij  lang niet altijd zeker dat zijn ontwerp ook zal worden gerealiseerd. Slechts 10% van alle ontwerpen wordt daadwerkelijk uitgevoerd. Daarin zal dan ook niet de voornaamste motivatie zitten. Het is het creatieve wordingsproces waaraan Wessel zijn voornaamste motivatie ontleent. En dat scheppingsproces zal bij iedere kunstenaar zijn eigen vorm krijgen en is bij Wessel een verhaal op zich. Creativiteit laat zich in het algemeen niet dwingen door de tijd. Het is afhankelijk van het moment dat de inspiratie zich aandient, en dat kan midden in de nacht zijn. Echter heeft Wessel wel de druk nodig van de oplevering om te kunnen presteren. Niet zozeer dat hij zijn werkzaamheden uitstelt tot het laatste moment, maar wel om dat hij gedurende het hele proces blijft zoeken naar nieuwe ideeën, aanpassingen blijft doen en wacht op het ultieme idee. En dat proces kan alleen door een harde opleveringsdatum tot een einde worden gebracht.

Amsterdam en Brussel
Vanaf 2009 is Wessel als eigenaar van Wessel Vreugdenhil Architectuur werkzaam in Amsterdam. Al sinds 2002 werkt hij samen met zijn compagnon, Dimitri Meessen, in Brussel. Dit bedrijf heet Bunkerhotel Plus.

Hij werkt ook regelmatig samen met andere architecten, projectleiders en tekenbureaus en hij is betrokken bij een aantal initiatieven op het terrein van vormgeving, waaronder hergebruik van industrieel erfgoed.

Deze flexibele werkwijze binnen een netwerk sluit goed aan bij de dynamiek en uitdagingen van deze tijd en hij kan zo voor elke klus, van het maken van een eerste schets tot aan de bouwbegeleiding van grote en kleine projecten, het optimale team in Amsterdam en/of Brussel samenstellen.

wessel_vreugdenhil_004
Villa Muncha exterieur

Villa Mucha
Als onderdeel van de architectuurpraktijk heeft Wessel een aantal mooie producten in de etalage staan:

 – Onder de merknaam Wood&Craft levert Wessel massief houten handgemaakte binnendeuren met panelen, architraven, plinten, vloeren en trapdelen.

Deze villa wordt op industriële wijze gebouwd. Hierdoor kan de klant een veel groter huis kopen voor hetzelfde geld. In het ontwerp komen, helemaal in de stijl van Wessel, zowel moderne als klassieke elementen samen. Binnen het concept is volledig maatwerk mogelijk. ‘Villa Mucha’ biedt de ideale combinatie van de ruimtelijkheid en uitzichten van een moderne loft met de klassiek huiselijke sfeer van een landhuis.

wessel_vreugdenhil_003
Villa Mucha interieur

Omdat er veel verschillende mogelijkheden zijn, is het niet mogelijk hier prijzen te noemen, maar voor informatie  over Villa Mucha kunt u per e-mail een brochure opvragen.

wessel_vreugdenhil_005Voor verdere inlichtingen kunt u direct contact opnemen met Wessel: wessel.vreugdenhil@gmail.com. Op de website www.woodandcraft.nl is ook informatie te vinden.  Wood&Craft is een samenwerking van Wessel met TFF in Amsterdam. Voor verdere inlichtingen kunt u direct contact opnemen met Wessel: 06-24220412

Dirk Vreugdenhil
Redactie

Sabine Vreugdenhil een Super Student

sabine_vreugdenhil_002

Het zijn financieel barre tijden voor studenten. In het programma De Avondploeg op Radio 538 zijn ze op zoek naar ‘de Superstudent‘ en bieden ijverige studenten de prijs aan van een jaar lang gratis studeren ter waarde van 10.000 aan in ruil voor een lekker gekke tegenprestatie. Één van de drie finalisten in het spelletje is Sabine Vreugdenhil uit Amsterdam, die bloot een rondje Dam doet. Daarom zei Sabine uit Amsterdam tegen Radio 538: “Met het rondje maakt ik immers een goede kans op 10.000 euro studiegeld en daarnaast doe ik mee aan de ALS Ice Bucket Challenge.

U heeft bij het woord ‘student’ misschien een beeld van zuipende lallende nonverlaten die boos zijn omdat ze niet meer mogen teren op de staatskas, maar je hebt ze er ook tussen zitten die wél graag bij willen leren. Sterker nog, je hebt ze er bij die werkelijk alles over hebben voor een plekje in de collegebanken.

Als tegenprestatie rende Sabine naakt een rondje over de Dam.

[youlist vid=”hHsf8ISKf34#t”]

Emke Vreugdenhil is advocaat

Emke Vreugdenhil
Emke Vreugdenhil

Emke Vreugdenhil (1963) studeerde Nederlands Recht aan de Vrije Universiteit te Amsterdam. Vanaf 1989 is zij als advocaat werkzaam geweest bij verschillende gerenommeerde kantoren. Emke heeft een brede praktijk opleiding genoten bij een groot kantoor en daarbij met alle rechtsgebieden ervaring op gedaan. De laatste 15 jaar heeft zij zich echter volledig op het arbeidsrecht gericht. Zij heeft met succes de postacademische specialisatieopleiding arbeidsrecht (PALA) afgerond.

Behalve als advocaat is Emke ook als rechter in opleiding (RIO) werkzaam geweest en als secretaris van een arbitragecollege. Zij was co-auteur voor Kluwer van de Arbeidsrecht modellen. Momenteel is zij naast haar werk als advocaat werkzaam als lid van de Bezwaarschriftencommissie van Stadsdeel West in Amsterdam.

Emke is lid van de specialisatievereniging Vereniging Arbeidsrecht Advocaten Nederland (VAAN) en de Vereniging voor Arbeidsrecht (VVA) en de Vereniging voor Ambtenaar en Recht(VAR).

Emke Vreugdenhil is gespecialiseerd in het arbeidsrecht en het ambtenarenrecht en kan u van dienst zijn bij het volgende:

  • Ontslag: vaststellingsovereenkomsten, beëindigingsovereenkomsten (kantonrechtersformule).
  • Ontslagprocedures: UWV, ontslag op staande voet, ontbindingsprocedures.
  • Collectief ontslag, reorganisaties, medezeggenschap
  • Bezwaar en beroepsprocedures ambtenaren; Commissies van Beroep in het onderwijs
  • Re-integratie zieke werknemers
  • Arbeidsconflicten, disfunctioneren
  • Statutair bestuurders
  • Uitkeringen: WW, ZW en WIA ,UWV-loonsancties
  • Detacheringen, payrolling, uitzenden
  • Pensioenrecht
  • Concurrentie- en relatiebedingen
  • ZZP-ers
  • Grensoverschrijdende arbeid
  • Arbeidscontracten, arbeidsvoorwaardenregelingen, reglementen.

Dominee Tim Vreugdenhil gooit het over een andere boeg

tim_vreugdenhil_004
Ds. Tim Vreugdenhil (N XI f.1)

Voorzitter Dirk Vreugdenhil had een ontmoeting met Tim Vreugdenhil  (N XI f.1) waarvan hij hier uitgebreid verslag doet.

Tim Vreugdenhil is de zoon van Arie en Ali Vreugdenhil. Arie is de zoon van een broer van mijn vader. Tim zou dus oom tegen mij moeten zeggen, wat hij overigens niet een keer heeft gedaan.

Zijn volledige naam luidt: Willem Jan Matthijs Vreugdenhil. Vernoemd naar zijn beide opa’s Willem en Jan, zijn ouders vonden ‘Matthijs’ een mooie toevoeging.  Tim heeft mij echter niet een overtuigend verhaal verteld waar dan de roepnaam Tim vandaan komt. Maar daar kon ik goed mee leven.

Wij ontmoetten elkaar voor het interview in een café met de naam Vak Zuid. De locatie was  gekozen omdat deze voor ons beiden goed uitkwam. Maar het klinkt wel als voetbal. En dat klopt ook. Het is een café in het gebouw van het Olympisch stadion in Amsterdam. Onder het grasveld bevindt zich een P+R plaats en Tim woont in Amsterdam en werkt op een kantoor vlakbij het stadion.

Tim is geboren in ’s-Hertogenbosch in het jaar 1975. Hij heeft een jongere broer met de naam Rolf. Twee totaal verschillende jongens. Tim is introverter, wat minder sportief en heeft belangstelling voor maatschappelijke vraagstukken. Rolf is extraverter, sportief en heeft een sterk commerciële inslag.

In het jaar 2008 is Tim getrouwd met Grietje van Dijk. Zij is geboren in Enschede en studeerde Europese studies in Amsterdam. In die stad hebben zij elkaar leren kennen. In oktober 2011 is hun dochter Julia geboren. Grietje werkt bij de gemeente Amsterdam  als teamleider op de afdeling Vergunningen van stadsdeel Nieuw West.

Studie Theologie
Tim is dus Theologie gaan studeren.  Ik was benieuwd hoe deze keuze nu tot stand was gekomen. Zijn opa, Willem Vreugdenhil, was predikant. Hij overleed toen Tim 8 jaar was en Tim had derhalve slechts vage herinneringen aan zijn opa. Zijn opa heeft daarom geen grote invloed gehad op zijn studiekeuze. Voor Tim lag de studie theologie niet lang van te voren vast. Hij heeft dan ook een breed scala aan studies vergeleken.

Maar zijn keuze is wel beïnvloed door zijn vader.
Arie Vreugdenhil had een commerciële functie in de meubelhandel en was daarnaast erg actief in het kerkelijke leven. In het gezin speelde dus het belang van de kerkgemeenschap en het nemen van verantwoordelijkheid hiervoor een belangrijke rol. En dit besef en de inspanningen van zijn vader om hieraan een belangrijke bijdrage te leveren hebben ongetwijfeld  invloed gehad op zijn studie keuze.

Rolf heeft gekozen voor een commerciële functie en treedt daarmee in de voetsporen van zijn vader. Zo zie je maar dat de vader van twee totaal verschillende zonen van invloed is geweest op hun totaal verschillende studiekeuzen.

Tim ging in Kampen theologie studeren. Aanvullend heeft hij nog een jaar in Berlijn gestudeerd. Duitsland is op het terrein van theologie en filosofie een vooraanstaand land in Europa. Tim heeft zijn kennis over belangrijke theologen en filosofen dan ook in dat land op een prettige, efficiënte wijze kunnen verrijken.

Amstelveen
Na zijn studie werd Tim in 2001 beroepen als dominee van een gemeente in Amstelveen. Zoals Tim beschrijft ‘op een traditionele manier en met behulp van de gebruikelijke liturgie’. Alles was redelijk voorspelbaar. Echter na 2,5 jaar bleek dat het aantal leden van de kerk sterk afnam.

Factoren die hierop van invloed waren hadden te maken met de vergrijzing en de grote beweeglijkheid in een grote stad als Amsterdam. Op enig moment kwam het aantal leden onder een zeer kritische grens terecht waardoor het voortbestaan van de gemeente sterk in gevaar kwam.

Heilige verontwaardiging
Tim kon deze ontwikkeling maar moeilijk accepteren. Van zijn vader had hij geleerd verantwoordelijkheid te nemen voor de kerk. En dit bewustzijn leidde op enig moment tot het niet willen en kunnen accepteren dat een gemeente zo maar zou verdwijnen.

Op een dag werd Tim zo kwaad en kwam een sterk gevoel van, zoals hij dat noemde ‘heilige verontwaardiging’ over hem. En dit gaf Tim het besef dat kennelijk met de bestaande begrippen en instituties het niet zal lukken deze gemeente te redden. Het was nodig om de problematiek vanuit een heel andere optiek te benaderen. Daarbij past een ander kader en andere begrippen.

Aanvalsplan en business case
Van zijn vader en broer had Tim de wereld van de handel en het bedrijfsleven leren kennen. In die wereld is het heel gewoon dat een bedrijf failliet gaat. En een van de manieren om dat te voorkomen is een herstart van dat bedrijf. En waarom zou deze aanpak niet kunnen worden toegepast op een kerkgemeenschap? En zo geschiedde. Tim ontwikkelde een aanvalsplan  en schreef een business case.

Vervolgens riep hij zijn gemeente bij elkaar en legde zijn aanpak met veel overtuigingskracht aan de leden voor. Het kwam erop neer dat de kerk zou worden gesloten en vier weken later een nieuwe kerk zou worden opgericht met als doelgroep de Amstelveners van nu.  Op dit moment is Tim deeltijddominee bij twee gemeenten, de een met 150 en de ander met ruim  200 leden. Ook die andere gemeente had een ‘doorstart’  achter de rug. Dit geeft aan dat het een succesvolle onderneming is geweest.

Deze ontwikkeling heeft ook geleid tot verrijking van onze taal. Tim noemt dit proces een vorm van ‘kerkplanting’. En dit begrip past dan weer beter bij de wereld van de kerk dan bij de wereld van het bedrijfsleven.

Zingeving
Naast de verbreding van de doelgroep legt Tim in deze nieuwe opzet ook meer de nadruk op het creëren van een gemeenschap waarbinnen zingevingsvragen kunnen worden gesteld. Op deze manier wil Tim ook de bredere doelgroep aan zich binden.

Het gaat er niet meer alleen om te prediken vanuit Gods Woord, maar ook om het leggen van de verbinding met de belevingswereld van de leden van de  kerkgemeenschap. Op die manier kunnen wezenlijke vraagstukken over het bestaan, zingeving en normen en waarden aan de orde komen.

Het gaat Tim hierbij om het ontwikkelen van een vorm van geestelijke verantwoordelijkheid en geestelijke onafhankelijkheid.

Tevens probeert Tim aansluiting te vinden bij de toenemende aandacht voor spiritualiteit in de maatschappij. Woorden als ziel en zielsverwantschap passen dan ook bij de door Tim ingezette koers.

Past dit in een trend? Dat is een moeilijke vraag. Er is een vergelijking te trekken met de zogenaamde sangha’s uit het boeddhisme. Binnen het boeddhisme is het een belangrijke taak van de mens om in zijn eigen omgeving gemeenschappen te creëren om met behulp van meditatie te oefenen in het geven en ontvangen van liefde en mededogen. Hierover wellicht een andere keer meer.

Verder zien wij binnen onze maatschappij eveneens een bewustwording ontstaan dat nieuwe vormen nodig zijn om de aansluiting met de medemens te vernieuwen. Echter op een aantal plaatsen lijkt het op dit moment nog niet te lukken. Een voorbeeld daarvan is de wereld van de vakbond. En waarom lukt deze verandering niet?

Ondernemend en authentiek
Tim heeft dan ook een antwoord op deze vraag. Wil dit proces van bewustwording leiden tot een echte verandering dan moet aan een aantal voorwaarden worden voldaan.

Twee belangrijke voorwaarden zijn in ieder geval: het hebben van een ondernemersgeest en de andere voorwaarde, en misschien wel de belangrijkste, is authenticiteit.

Een kwetsbare opstelling en oprechte belangstelling voor de ander. De verbinding met andere mensen kan alleen maar gelegd worden als je je eigen dogma’s ook ter discussie durft te stellen en je eigen ziel blootlegt.

Deze twee voorwaarden zijn vooralsnog niet van toepassing op de vakbeweging. De machtspelletjes van de bestaande bestuurders staat hen in de weg om open te staan voor de echte belangen van hun bestaande en potentiële leden.  Wanneer we deze analyse loslaten op de Nederlandse politiek dan komen we wellicht tot eensluidende conclusies.

Voor mij was het een wijze les die ik meteen kon vertalen naar een aantal actuele maatschappelijke ontwikkelingen in Nederland. Wellicht is het initiatief van Tim het begin van een olievlekwerking die zeker zal kunnen voorzien in de mijn inziens toenemende behoefte aan zingeving binnen onze maatschappij.

Dirk Vreugdenhil,
Voorzitter familiestichting

Marianne Vreugdenhil heeft een dichtbundel gemaakt

marianne_vreugdenhil_001
Marianne Vreugdenhil (E X b.1)

Marianne Vreugdenhil (E X b.1) berichtte ons met gepaste trots het verschijnen op 25 november 2011 van haar dichtbundel, getiteld: ‘Saudade – Poëzie van de weemoed’.

Marianne schrijft beeldende poëzie. Saudade is een impressie, een observatie. Maar ook weemoed en verlangen zijn ingrediënten die de gedichten in deze bundel kleur geven. De Fado is in Portugal een zeer gewaardeerde zangkunst (Portugees levenslied). In de Fado worden alle facetten van het leven bezongen zoals verdriet, melancholie, blijheid, feeststemming en weemoed (saudade). Deze gedichten zijn ook een beetje Fado.

Marianne woont in Amsterdam en was vele jaren werkzaam als kleermaakster en modeontwerpster. De mode heeft ze jaren geleden vaarwel gezegd en zij is –zoals ze het zelf verwoordt- van het ‘verfraaien van de buitenkant’ van de mens nu al jaren bezig met ‘het verfraaien van de binnenkant’ van de mens d.m.v. het bestuderen van Oosterse filosofie.

Daarnaast houdt zij zich ook bezig met schrijven. Door studies in Oosterse Filosofie, met name de Advaita Vedanta, is haar leven enorm verrijkt en heeft haar leven een volkomen andere wending genomen. Zo heeft zij zo’n zeven jaar geleden poëzieworkshops ontwikkeld. Deze poëzieworkshops gaan meestal uit van een thema en worden zowel aan volwassenen als aan kinderen gegeven. Poëzie aan kinderen is altijd een groot feest. De workshops geeft zij thuis en op locatie bv in bibliotheken en op festivals (trouwens: Marianne is op zoek naar nieuwe mensen om weer een nieuwe groep te kunnen starten).

Het bestuur feliciteert Marianne met het verschijnen van deze poëziebundel en wenst haar veel succes bij de verkoop hiervan en bij haar verdere activiteiten. De bundel is verkrijgbaar via internet bij uitgeverij Boekscout: www.boekscout.nl

marianne_vreugdenhil_002Paperback 12,5 cm x 20 cm. Aantal pagina’s: 50. ISBN: 978-94-6176-613-7. Prijs: € 13,95.

Theresia Vreugdenhil-Werdler onderscheiden

Theresia Vreugdenhil (D IX k)

De onderscheiding in woord en beeld.
Volgens het Algemeen Dagblad vindt Theresia zeventig jaar niet oud en blijft ze werken ‘omdat dat een mens gezond houdt’. Uit de berichtgeving in De Telegraaf citeren wij de volgende passage: ‘Over de soms gewaagde felle kleuren van koningin Beatrix’ creaties, zuurstokroze of knalgroen, lachte Theresia: Ja, dat klopt, dat is allemaal mijn schuld’. ‘Respect voor elkaar’ en ‘je vak verstaan’ waren volgens haar de basiselementen voor een langdurige succesvolle samenwerking: ‘Jezelf blijven vooral ook. Ik ben niet belangrijk, het draait allemaal om de klant. Ik zal net zo lang blijven peuteren tot iets goed is. En als ’t mooi is, als ’t goed is, ben ik tevreden’.

Koningin Beatrix is altijd nauw betrokken bij de ontwerpen die zij draagt. Die duidelijke inbreng vindt Theresia Vreugdenhil heel belangrijk. ‘Kleding moet bij je passen, zeker als zowel persoonlijkheid als functie in de ontwerpen tot uitdrukking moeten komen’. Uiteraard was Theresia Vreugdenhil bijzonder blij met de onderscheiding.

Theresia Vreugdenhil-Werdler (D IX k) is ter gelegenheid van haar 70ste verjaardag op 18 augustus 1999 te Amsterdam door koningin Beatrix onderscheiden met het Erekruis in de Huisorde van Oranje. Zoals bekend -in het oktobernummer 1996 van de Vreugdeschakel besteedden wij ruimschoots aandacht aan haar persoon en haar werk- is Theresia Vreugdenhil al meer dan 35 jaar de couturière van onze Koningin.